علی زبدت، یک مغازه دار قدیمی از سخنین، شهر کوچکی با اکثریت فلسطینی در شمال اسرائیل، با بررسی گزینه های خود در صبح روز دوشنبه ژانویه، به این نتیجه رسید که به اندازه کافی سیر کرده است.

اوایل آن روز، تبهکاری گسترده و سازمان دهی شده که سایر شهرها و دهکده های فلسطینی و بی شمار اسرائیل را آزار می دهد، به سر می برد. درب.

"ما می‌دانیم کجا می‌روید و کجا راه می‌روید. اگر پیامی را که برای تلفنش ارسال می‌کنید تمام نکنید، شما را می‌کشیم." افراد مسلح قبلاً مشاغل خانوادگی زبدت را در چهار مورد جداگانه هدف قرار داده بودند، آخرین مورد فقط یک هفته قبل، زمانی که یکی از فروشگاه های او مورد اصابت ده ها گلوله تفنگ خودکار قرار گرفت.

این پیام آخرین نی بود. زبدات مشاغل خود را تعطیل کرد، بدون اینکه برنامه ای برای بازگشایی آنها داشته باشد.

پرونده وی توجه شهروندان فلسطینی اسرائیل و همچنین جامعه وسیعتر اسرائیل را به خود جلب کرده است.

با انتشار اخباری از اقدام زبدت، کسب و کارهای بیشتری در سخنین درهای خود را بسته و در اعتراض به جنایت سازمان یافته ای که به نظر می رسد یک سیاست عمومی دولت آنها شده بود، درهای خود را بسته اند. نادیده گرفتن.

آنچه که با اعتراضات در سخنین آغاز شد، به سرعت افکار عمومی را علیه باندهای جنایتکار به سطوحی تبدیل کرد که توسط مفسران به عنوان "تاریخی" توصیف شده است، به طوری که ده ها هزار نفر، اعم از فلسطینی و یهودی اسرائیلی، به خیابان های تل آویو آمدند و ترافیک در اورشلیم را در آخر هفته خفه کردند، به جنایت های سازماندهی شده اسرائیل اجازه تظاهرات را داد. آيدا توما سليمان، نماينده فلسطيني پارلمان اسرائيل به نمايندگي جناح چپ هدش-طعال، كه يكي از معدود صداهاي برجسته اي است كه دائماً صحبت مي كند، گفت: «در سال 2025، 252 فلسطيني در اسرائيل كشته شدند، اما اين همه چيز را به شما نمي گويد.» از هزاران نفری که قادر به زندگی عادی نیستند، یا مجبور به پرداخت تقریباً تمام درآمد خود برای محافظت هستند، بگویم.

«ترس و عصبانیت در حال افزایش است، اما یک مرد بسیار شجاع در سخنین لازم بود تا جرقه را روشن کند. از او محافظت خواستند. او گفت، نه آنها سعی کردند به یکی از پسرانش تیراندازی کنند، بنابراین او مغازه هایش را بست و گفت که آنها بسته خواهند ماند.

زمین حاصلخیز

شهروندان فلسطینی اسرائیل تقریباً 21 درصد از کل جمعیت اسرائیل را تشکیل می دهند.

آنها نوادگان فلسطینی هایی هستند که در Nak11 مجبور به ترک نشدند. 750000 نفر به دنبال تأسیس دولت اسرائیل گریختند.

فلسطینی‌هایی که در اسرائیل باقی مانده‌اند عمدتاً زندگی جداگانه‌ای از بقیه جمعیت در شهرها و روستاهای منزوی دارند، از کمبود بودجه دولتی رنج می‌برند و به‌عنوان شهروندان درجه دوم زندگی می‌کنند.

برای بسیاری از کسانی که در آن جوامع زندگی می‌کنند، این کار کاملاً علیه آنها نیست که در آن جوامع زندگی می‌کنند. ناظران، از جمله حسن جبارین، بنیانگذار و مدیر کل سازمان حقوق عربی Adalah، گفت.

او گفت: «این هابزی است. هابز.

بر اساس گزارش موسسه ملی بیمه اسرائیل، حدود 38 درصد از خانواده های فلسطینی در اسرائیل زیر خط فقر قرار دارند. src="/wp-content/uploads/2026/01/afp_697e5fd30671-1769889747.jpg?w=770&resize=770%2C513&quality=80" alt="مردم پلاکاردهایی در دست دارند و در هنگام تظاهرات ضد جنایات تلفن همراه خود را در هنگام تظاهرات مشعل های عربی روشن می کنند. آویو در 31 ژانویه 2026. (عکس از احمد قرابلی / خبرگزاری فرانسه)">

بیکاری بومی است، و پس از دسترسی مردم به کرانه باختری بدتر شده است. اسرائیل، اما شهروندی اسرائیلی ندارد، پس از شروع جنگ نسل کشی اسرائیل علیه غزه در سال 2023، محدود شد.

بر اساس آمارهای سال 2024، تنها 54 درصد از مردان فلسطینی و 36 درصد از زنان فلسطینی در اسرائیل شغل دارند، پس از اینکه میزان اشتغال از قبل کاهش یافته است. طومه سلیمان گفت که زمینه ای برای جنایات سازمان یافته است.

از نکبه تا به امروز، شهرک ها و روستاهای فلسطینی در اسرائیل فاقد ایستگاه های پلیس هستند، او به الجزیره گفت که چگونه فلسطینی هایی که از فقر روستاهای خود فرار کرده بودند تا روی شبکه جنایتکارانه خود کار کنند، از جامعه جنایتکار خود به دانش جدید خود باز می گردند، و از دانش جدید خود به جامعه جنایتکاران باز می گردند. چشمان کنجکاو پلیس.

توما سلیمان با توضیح اینکه چگونه این خانواده‌های جنایتکار در فلسطینی‌ها را مختل کرده است، گفت: «ما همچنین خانواده‌های عرب زیادی از سرزمین‌های اشغالی پس از سال 1967 داشتیم که با دولت اسرائیل همکاری می‌کردند و پس از انتفاضه دوم [در سال 2005] به اینجا نقل مکان کردند.» سازمان‌ها، حتی پلیس می‌گویند آن خانواده‌ها تحت حمایت شاباک [آژانس امنیت داخلی اسرائیل، شین بت] هستند، بنابراین آنها واقعاً نمی‌توانند آنها را لمس کنند.»

الجزیره برای اظهار نظر به دفتر نخست‌وزیر اسرائیل و شین بت مراجعه کرد، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است. مقیاس.

باندهایی که از نظر مقیاس و گستردگی به مافیای ایتالیایی نزدیک‌تر هستند، کنترل بسیاری از اندک زندگی تجاری در شهرها و روستاهای فلسطینی اسرائیل را در دست دارند، مطمئن هستند که عملیات آنها توسط نیروی پلیسی تحت رهبری جناح راست افراطی و وزیر امنیت ملی ضد فلسطینی که قبلاً به اتهام حمایت از ایتامار بن‌گویر تحت تعقیب قرار گرفته است، متوقف نخواهد شد. گروه ها.

توما سلیمان گفت: «سلسله مراتبی در سطح کلان و سراسری فعالیت می کنند،» توما سلیمان گفت: «قتل ها فقط یک علامت هستند. آنها سیستم های بانکی خود را دارند و وام می دهند.» او درباره بیابانی مالی که تنها حدود 20 درصد از فلسطینی ها واجد شرایط دریافت وام از بانک های اسرائیلی هستند، گفت.

«آنها همچنین با مواد مخدر و سلاح سروکار دارند: نه فقط تپانچه، بلکه موشک و مواد منفجره. آنها همچنین در ایالت جاسازی شده‌اند و شرکت‌های پیمانکاری را کنترل می‌کنند، به این معنی که سایر شرکت‌هایی که مناقصه کار را انجام می‌دهند باید از طریق آن‌ها بگذرند."

نتیجه محله‌هایی بود که برای یهودی‌های اسرائیلی که به ندرت وارد سرزمین‌هایی می‌شوند که خطرناک و ناامن هستند، ناشناخته بودند.

"آنها طبیعتاً [سرزمین‌های اسرائیلی و غیر اسرائیلی] به این موضوع اشاره می‌کنند که طبیعت عرب‌ها یا اسرائیلی‌ها نیست. یهودا شنهاو شهربانی، جامعه شناس برجسته اسرائیلی، به الجزیره گفت: «در یکی از جدیدترین تظاهرات اعتراضی علیه خشونت، تظاهرکنندگان در حال عبور از خیابان ها، تظاهرکنندگانی که از اقوام و اقوام آونرها در خیابان عبور می کردند، دولت اسرائیل از مناطق تحت محاصره [فلسطین ها] فاصله دارد و آنها اجازه می دهند قتل ها و جنایت ها اتفاق بیفتد." پلاکاردهایی با مضمون «خشونت و قتل بس است»، «دیگر سکوت نیست»، و «زندگی اعراب مهم است»، از موجی از خشم حکایت می‌کند که حتی اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل، که تردیدی نسبت به نسل‌کشی بیش از ۷۰ هزار فلسطینی در غزه نداشت، باید در سایه نگرانی ملت روز سه‌شنبه مورد توجه قرار گیرد. گزارش شده است که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در حال آماده شدن برای معرفی بن گویر به عنوان رئیس کارگروهی است که به این موضوع رسیدگی می کند.

در پاسخ به درخواست برای توصیف دوران کودکی متضاد دو پسر با سن مشابه، یکی از یک شهر یهودی اسرائیلی و دیگری از یک فلسطینی، جبارین، مدیر Adalah، صراحتاً پاسخ داد. او می‌خوابد و می‌داند که در امان است. او به مدرسه می‌رود و می‌داند که خوب خواهد شد.

«پسربچه دیگر نمی‌تواند به خاطر صدای اسلحه بخوابد. او نگران این خواهد بود که در مسیر مدرسه به طور تصادفی مورد اصابت گلوله قرار بگیرد یا اتوبوسش هدف قرار بگیرد. حتی اگر مجبور می شد به دکتر یا داروساز برود، نگران یک باند فعال در آنجا و تیراندازی بیشتر می شد.»