ALTO ILA، اکوادور (AP) - در سفر اخیر به جنگل آمازون اکوادور، رامون پوچا متوجه شد که تحت تعقیب قرار گرفته است. آهنگ‌های پومای تازه اکنون در مسیر در کنار ردپای خودش قرار گرفته است. او بدون نگرانی به سفر خود ادامه داد و کاملاً روی محموله گرانبهایی که حمل می کرد متمرکز شد - دانه هایی از برخی از گونه های گیاهی در معرض خطر انقراض جهان.

پوچا و خانواده اش سال ها صرف بازسازی قطعه جنگلی خود با گونه های نجات یافته در مزرعه ای به مساحت 32 هکتار به نام El Picaflorichuala, جامعه بومی 8201toous کرده اند. مایل) جنوب شرقی پایتخت، کیتو.

پوچا، 51 ساله، گفت: «من اشتیاق به طبیعت، گیاهان، حیوانات دارم. در بیش از یک مورد، او گفت که دست خالی بازگشته است زیرا - در نتیجه تغییرات آب و هوا و خشکسالی شدید در سراسر منطقه - بسیاری از درختان بزرگ تولید سالانه بذر را متوقف کرده اند.

وقتی دانه‌ها به خانه می‌رسند، همسر پوچا، مارلین چیلویسا، مسئولیت را بر عهده می‌گیرد. او آنها را در خاک و کمپوست مناسب می کارد تا بتوانند شروع به رشد کنند و به گیاهانی تبدیل شوند که سپس دوباره در جنگل های بارانی کاشته می شوند. خانواده حتی ثمره کار خود را به اشتراک می‌گذارند، درصدی از گیاهان را می‌فروشند یا به همسایگان متعهد به بازسازی جنگل می‌فروشند.

جوئل، پسر 21 ساله این زوج، به عنوان جانشین خانواده در نقش پدرش قدم گذاشته است. او که یک گیاه شناس متخصص است، در جنگل حرکت می کند و گیاهان را با نام های رایج، سنتی و علمی آنها به راحتی شناسایی می کند. او همچنین به عنوان یک راهنما خدمت می کند و بازدیدکنندگان را با کشتی ناپایدار از تخته های چوبی که به یک شناور بسته شده است، از رودخانه متلاطم ایلا عبور می دهد.

اما، با وجود تمام تلاش‌هایشان، مبارزه خانواده یک مبارزه انفرادی باقی می‌ماند.

وزارت کشاورزی و دامداری اکوادور اهمیت کار خانواده را تشخیص می دهد و ال پیکافلور را یک "آزمایشگاه زنده" و یک بانک بذر حیاتی در منطقه ای می نامد که در اثر 50 سال قطع قطع مستمر آسیب دیده است.

اما در حالی که اکوادور اولین کشوری بود که حقوق طبیعت را در قانون اساسی خود قید کرد، این شهرت اکنون در خطر است. محیط بانان و گروه های بومی هشدار می دهند که تصمیم رئیس جمهور دانیل نوبوآ برای ادغام وزارت محیط زیست با وزارت انرژی و معادن، منظره ای را که خانواده برای نجات آن مبارزه می کنند، تهدید می کند.

"این میراث من است"

هنگامی که او در سراسر ملکی که زمانی بی ثمر بود، قدم می زند تا هدف منحصر به فردی از مراتع پوچا را مشاهده کند. یکی.

چشم‌هایش در حالی که به درخت کوچک و در حال رشدی اشاره می‌کند، می‌درخشد، درختی که به گفته او اکنون در این منطقه کمیاب است - نوعی چوب خوب که ۱۰۰ سال دیگر به بلوغ می‌رسد. اگرچه او می داند که هرگز رشد کامل آن را نخواهد دید، اما همچنان به ماموریت خود متعهد است.

او می‌گوید: «این میراث من برای فرزندانم و برای بشریت است»، و خاطرنشان کرد که این گونه‌ها برای بقای آمازون ضروری هستند و به عنوان دارو برای انسان‌ها و منبع غذایی برای حیواناتی هستند که به طور طبیعی جنگل را دوباره کاشت می‌کنند.

___

پوشش AP از آمریکای لاتین و کارائیب را دنبال کنید. https://apnews.com/hub/latin-america