Uzhhorod، اوکراین – منطقه Zakarpattia، که به خاطر استراحتگاه‌های اسکی و مناظر مواج معروف است، در سال‌های اخیر به کانون بعید به کانون اختلافات دیپلماتیک بین بوداپست و کیف تبدیل شده است.

منطقه بیش از 100,000 نفر از مجارستان‌ها و مجارستان‌های مرزی است. قبل از اینکه بخشی از اوکراین مستقل شود، از حکومت اتریش-مجارستان، چکسلواکی و شوروی عبور کرد.

واقع در جنوب غربی کشور، مرکز اداری منطقه از منطقه وسیعی به نام Uzhhorod در مرزهای روسیه قرار دارد. لهستان، مجارستان، اسلواکی و رومانی، و کیف به عنوان یک سرزمین مرزی با ثبات و استراتژیک حیاتی در نظر گرفته می شود.

اما بوداپست استدلال می کند که حقوق زبان و آموزش اقلیت مجارستانی در معرض تهدید است. اختلاف طولانی مدت مانعی مکرر بر سر راه روابط اوکراین با اتحادیه اروپا در زمان جنگ بوده است.

مناقشه ای که بر اساس قانون، سیاست و جنگ شکل گرفته است

اعتراضات مجارستان در ابتدا به نگرانی های واقعی درباره حقوق اقلیت ها، به ویژه بین سال های 2014 و 2019، پس از تقویت زبان اوکراینی به دلیل انتقال زبان اوکراینی به دولت، ریشه داشت. دکتر کریستینا لاجوسی مور، مدرس ارشد و هماهنگ کننده تحقیقاتی در گروه مطالعات اروپایی در دانشگاه آمستردام، به الجزیره گفت کریمه.

او گفت که تنش ها در سال 2017 افزایش یافت، زمانی که کیف قانون آموزشی را تصویب کرد که زبان اوکراینی را به زبان اصلی آموزش پس از مدرسه ابتدایی تبدیل کرد - از جمله کاهش قابل توجهی از تظاهرات زبان مجارستانی و کاهش قابل توجهی از اعتراضات مجارستانی ها از زبان مجارستانی. بوداپست و انتقاد کمیسیون ونیز، یک نهاد مشورتی شورای اروپا.

از دیدگاه حقوق اقلیت‌ها، لاجوسی مور گفت که این قوانین هر دو «اضطراب ملموس و نمادین» را به‌ویژه در آموزش ایجاد می‌کنند، و کیف در تشخیص عمیق این نگرانی‌ها کند بود.

در حالی که اصلاحات و مقامات اوکراینی به عنوان حمایت از دولت روسیه از تأثیرات اساسی حمایت می‌کردند. کمتر برآورد شد.

قانون زبان دولتی ۲۰۱۹ اوکراین و اصلاحیه‌هایی که در سال ۲۰۲۳ در جریان مذاکرات الحاق به اتحادیه اروپا به تصویب رسید، نتوانستند این مناقشه را حل و فصل کنند، با استدلال مجارستان که آموزش به زبان اقلیت‌ها فراتر از سطح ابتدایی محدود می‌شود.

اما، از سال ۲۰۲۲، لایوسی مور گفت: «مسئله سیاسی با افزایش حقوق سیاسی تبدیل شده است. ابزاری در استراتژی‌های سیاست داخلی و خارجی گسترده‌تر مربوط به اوکراین.

او گفت که بوداپست به‌جای پیگیری توافق‌ها یا ابزارهای دیپلماتیک، به طور فزاینده‌ای از این موضوع به‌عنوان حق وتو بر سر راه اوکراین در اتحادیه اروپا استفاده کرد، در حالی که رهبر آن ویکتور اوربان از جنگ روسیه و اوکراین برای سیاست داخلی استفاده کرد که به «پرورش ترس و نارضایتی» کمک کرد.

تنش‌های سیاسی و واقعیت روزمره

کرنلیا، دانش‌آموز 17 ساله مجارستانی، در حالی که در رستوران سنتی در اوژهرود میز سرو می‌کرد، هرگز بین اوکراینی و مجارستانی جابه‌جا می‌شد.

من،" او گفت.

آموزش به زبان مجارستانی به طور کامل در مدارس پیش دبستانی و ابتدایی در زاکارپاتیا مجاز است.

از دبیرستان به بعد، با کودکان 11 تا 17 ساله، زبان اوکراینی زبان اصلی آموزش می شود. مجارستانی به عنوان یک موضوع تدریس می‌شود و در برخی موارد، برای تعداد محدودی از کلاس‌ها یا دروس استفاده می‌شود.

کورنلیا گفت که استفاده بیشتر از زبان اوکراینی در مدرسه آن را به زبان غالب او تبدیل کرده است، اما تنها با یک حاشیه کوچک - چیزی که به گفته او می‌تواند به راحتی با تمرین به آن بپردازد.

صوفیا، دانش‌آموز 15 ساله مجارستانی که از اوژهورود فقط عبارات سیاسی تنش‌آمیز او را می‌داند، یک زبان اوکراینی است. او گفت: «دوستانی دارم که همیشه با یکدیگر به زبان مجارستانی صحبت می‌کنند - این ایده که ما با آن مشکلی داریم درست نیست.

یولیا، دستیار 20 ساله در یک کتاب‌فروشی، زندگی در اوژهرود - بزرگترین شهر و پایتخت منطقه - که توسط چندین ایالت ناتو پوشیده شده و کوه‌های چندشاخه‌ای گرم و نزدیک به مسیرهای اتومبیل رانی محافظت می‌کند، درست نیست. همه در صلح زندگی می کنند.

او گفت که از زمان تهاجم تمام عیار روسیه به اوکراین، مردم محلی، به جای نزاع بر سر اختلافات کوچک، بر روی برخورد با هجوم مردمی که اکنون از این منطقه بازدید می کنند، به دلیل امنیت نسبی آن، در مقایسه با بقیه اوکراین، تمرکز کرده اند.

لاجوسی مور گفت بوداپست «به طور فزاینده ای تشدید تنش» را بر میانجیگری انتخاب کرده است – راهبردی که او معتقد بود در خدمت منافع اقلیت مجارستانی در اوکراین نیست.

او افزود که این رویکرد ملی گرایان و سیاستمداران در جاهای دیگر همسو هستند. منطقه، از جمله جورج سیمیون در رومانی و رابرت فیکو در اسلواکی، که هر دو با بحث‌های مناقشه‌آمیز بر سر ناسیونالیسم، حقوق اقلیت‌ها و استانداردهای دموکراتیک مرتبط هستند.

اگر بوداپست واقعاً به حقوق اقلیت‌ها اهمیت می‌داد، لایوسی مور گفت، به اتحادیه اروپا تکیه می‌کند - برای حفظ حقوق اقلیت‌ها و مکانیسم‌های همسایه‌ای از اقلیت‌ها و حفاظت از اقلیت‌ها، مکانیسم‌های حفاظت از اقلیت‌های همسایه و حفظ همسایگی دولت، اگر واقعاً به حقوق اقلیت‌ها اهمیت می‌داد. به‌جای اینکه اجازه دهیم این موضوع در ژئوپلیتیک زمان جنگ درگیر شود.

او گفت که بوداپست می‌تواند موضع خود را ملایم‌تر کند، اگر بتواند پیشرفت ملموسی را به مخاطبان داخلی نشان دهد - و آن را این‌گونه تعریف کرد: «ما پادمان‌ها را تضمین کردیم، اکنون از گام بعدی حمایت می‌کنیم». حفاظت ها.